ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ
Η όπερα, βέβαια, ήταν ανέκαθεν ερωμένη με ακριβά γούστα, από την εποχή ήδη που γεννήθηκε στη χρυσή φλωρεντινή της κούνια.
Θα ήταν όμως τάχα αυτή η πρώτη κοσμική κυρία (πείτε την και Παραστρατημένη) με την τόλμη, ίσως και την ανάγκη, να προσφέρει την εύνοιά της σε νεαρούς, φτωχούς, ακόμη και κουρελήδες εραστές, που όσα θα αδυνατούσαν να της προσφέρουν σε ανέσεις και πλουσιοπάροχα δώρα θα τα αντιστάθμιζε η παράφορη αφοσίωση και η νεανική τους φλόγα;
Όσο για τα πλούτη... ποτέ δεν έλειψαν στην ιστορία της όπερας, δόξα τω Θεώ, οι ευκατάστατοι υποστηρικτές!
Θα ήταν ωστόσο κρίμα (αν μάλιστα σκεφτούμε πως το αμιγώς ομιλούμενο θέατρο δεν αποτελεί παρά ένα παράδοξο παραστράτημα του αιώνα του Ρομαντισμού, πως ο κόσμος σπάνια κυκλοφορεί στην καθημερινή του ζωή χωρίς ένα τραγούδι στα χείλη, και πως η στήλη με τίτλο «μουσικό θέατρο» στον εβδομαδιαίο κατάλογο των θεαμάτων μακραίνει χρόνο με το χρόνο) να αφήσουμε το κοινό μας να πιστεύει ότι τα καινούργια μας «τραγουδιστά έργα» απευθύνονται αποκλειστικά σε θέατρα με μεγάλο όγκο, με υψηλές τεχνικές δυνατότητες, με παχυλούς προϋπολογισμούς και πριμαντόνες.
Όπως κρίμα θα ήταν και να αφήσουμε τα μεγάλα έργα του παρελθόντος (τόσο προσιτά και λαϊκά εξάλλου!) καταδικασμένα να παίζονται στο διηνεκές αποκλειστικά μέσα στη λάμψη των κοσμημάτων και τη μυρωδιά των γουναρικών.
Δεν είμαστε οι πρώτοι που αισθανόμαστε την ανάγκη για μια όπερα «χαμηλών λιπαρών».
Γι' αυτό κι εμείς, φλογεροί, αφοσιωμένοι και νέοι εραστές, λαμβάνουμε την τιμή να προσφέρουμε στο αξιότιμο κοινό μας τις ΟΠΕΡΕΣ ΤΩΝ ΖΗΤΙΑΝΩΝ!